Wraz z innymi od 1915 współorganizator Politechnici Warszawskiej, gdzie niebawem otrzymał tytuł profesora. Za naturalne uważał przeznaczyć swe honoraria na organizację Laboratorium Obróbki Metali i Pomiarów Warsztatowych. Po odzyskaniu niepodległości w Polsce, rozpoczęły się prace nad utworzeniem samodzielnego stowarzyszenia mechaników. 28 czerwca 1926 r., grupa założycielska Polskiego Komitetu Normalizacyjnego pod przewodnictwem prof. Mierzejewskiego doprowadziła do zebrania konstytucyjnego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. Udział w tym zebraniu wzięło 37 osób, a na pierwszego prezesa wybrano Mierzejewskiego.
Życie prywatne Był synem Czesława Konstantego Antoniego (1854–1911) i Ireny Heleny z Krzywoszewskich (1857–1924), miał trójkę rodzeństwa: Stefana, Marię i Czesława.
8 stycznia 1911 roku zawarł związek małżeński z Barbarą z Hemplów (1880–1960). Mieli pięcioro dzieci: Jana (1914–1915), Krzysztofa (1915–1917), Malwinę (1917–1926), Czesława (1919–1977) i Jerzego (1922–1987).
Śmierć Zmarł nagle 28 czerwca 1929 r. wskutek ataku dusznicy bolesnej (według innego źródła na atak serca). Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera Pod Murem IV-1-68,69).
Ordery i odznaczenia