Pacjenci Paula Broki Leborgne Leborgne był pacjentem Broki. Nie był w stanie wypowiedzieć żadnego słowa ani wyrażenia. Jedynym słowem, które potrafił nieustannie wymawiać była nieznacząca sylaba „tan”. Po jego śmierci, na powierzchni jego lewego płata czołowego odkryto zmianęBroca P. Perte de la parole: ramollissement chronique et destruction partielle du lobe anterieur gauche du cerveau. Bulletins de la Societe d’anthropologie, 1re serie 2, 235–8 (1861) Cytat za Dronkersem. Leborgne został zidentyfikowany w 2013 r. jako Louis Victor Leborgne urodzony w 1809 r. w Moret. Ustalono, że Leborgne był jednym z siedmiorga dzieci, jego ojciec był nauczycielem, a rodzeństwo otrzymało wykształcenie. Jako dziecko Leborgne przeniósł się do Paryża. Na padaczkę cierpiał prawdopodobnie od dziecka. Mimo to został rzemieślnikiem, był też kościelnym. Pracował tak do 30 roku życia, kiedy to trafił do szpitala z afazją. To prawdopodobnie padaczka doprowadziła do uszkodzenia mózgu. W szpitalu jego stan się ciągle pogarszał, być może do tego stopnia, że przestał się poruszać i leżał przykuty do łóżka. Przeszedł również operację spowodowaną gangreną. Kiedy Broca zetknął się z nim, Leborgne był już umierający.