Wierzchołek pokryw jest ścięty, mniej lub bardziej wyraźnie obrzeżony, a w kątach zewnętrznych często jeszcze ząbkowato wyciągnięty, podczas gdy u p. pałączastego zaokrąglony. Wszystkie uda mają długie i odstające włoski na spodniej stronie, co odróżnia ten gatunek od paśnika ziołowego, u którego takie włoski mają tylko uda przedniej pary. U samców golenie odnóży tylnej pary są nieco zakrzywione.
Larwa osiąga do 26 mm długości ciała przy przedtułowiu szerokości do 6 mm. Ubarwiona jest biało lub różowobiało. W połowie długości zewnętrznych powierzchni jej żuwaczek znajdują się drobne, podłużne zmarszczki. Powierzchnia przedniej części jej przedplecza jest pomarszczona i drobno dołkowana.
Biologia i ekologia thumb|left|400px|Opuszczanie komory poczwarkowej przez imago Chrząszcz ciepłolubny. Zamieszkuje lasy i zadrzewienia liściaste i mieszane z dużym udziałem starych dębów, będących jego roślinami żywicielskimi. Sporadycznie żeruje na innych drzewach liściastych – literatura podaje przypadki żerowania na brzozach i kasztanie jadalnym. Jest ksylofagiem. Często bywa zawlekany do składni drewna i tartaków. Bionomią zbliżony jest do paśnika pałączastego, ale rzadszy od niego.