W 1739 rozpoczęto zmianę wystroju świątyni na barokowy. W pracach tych brał udział jeden z najlepszych po Willmannie barokowych malarzy śląskich - Felix Anton Scheffler. Artysta wykonał dla kościoła freski w owalnych obramowaniach na suficie świątyni. Są to Zwiastowanie, Nawiedzenie Marii, Pokłon pasterzy, Ofiarowanie Jezusa i Nauczanie Jezusa w świątyni. Oprócz dekoracji malarskiej na suficie zachowało się zabytkowe wyposażenie (kościół nie był zniszczony podczas II wojny światowej). Najważniejsze jego elementy to:
Ołtarz główny i ołtarze boczne (umieszczone po bokach nawy przed wejściem do prezbiterium), pochodzą z połowy XVIII wieku i przypisywane są wrocławskim artystom: Johannowi Kloberowi i Josephowi Queiusowi. ambona, pokryta polichromiami, ozdobiona płaskorzeźbami przedstawiającymi sceny z Ewangelii i zwieńczona rzeźbą Chrystusa unoszącego dłoń w geście błogosławieństwa. Madonna z Dzieciątkiem, gotycka rzeźba polichromowana z XV wieku;