Aby uregulować sytuację prawną, władze RP i Wolnego Miasta zawarły 8 października 1921 roku porozumienie, przyznające prawo do korzystania z portu gdańskiego przez okręty MW RP jako portu macierzystego („port d’attache”) przez okres trzech lat, z możliwością przedłużenia. Było to jednak rozwiązanie połowiczne, nie do końca rozwiązujące problemy bazowania okrętów MW – na jego mocy okręty MW w latach 20. wielokrotnie zimowały w Gdańsku, dokonywały zakupów materiałów eksploatacyjnych i napraw w miejscowej stoczniZależność od nie zawsze przyjaznego wobec II RP Wolnego Miasta i utrudnienia w korzystaniu z portu gdańskiego były przyczyną podjęcia decyzji o budowie własnych portów wojennych, początkowo w Pucku, później w Oksywiu i na Helu.. Porozumienia międzynarodowe (Konwencja paryska z 1920 roku) przyznawał też Polsce prerogatywy w zakresie prowadzenia polityki zagranicznej Wolnego Miasta i reprezentowania go na arenie międzynarodowej.