Karalność form popełnienia przestępstwa – w polskim Kodeksie karnym z 1997 roku w różny sposób uregulowano kwestię karania formy popełnienia przestępstwa.
Formy stadialne Usiłowanie Kara w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo: usiłowanie udolne. Fakultatywne nadzwyczajne złagodzenie kary: usiłowanie nieudolne; dobrowolne staranie się, aby zapobiec skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego. Niekaralne: dobrowolne odstąpienie od dokonania lub zapobiegnięcie skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.
Przy usiłowaniu nieudolnym istnieje możliwość odstąpienia od wymierzenia kary przez sąd.
Przygotowanie Jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Niekaralne: dobrowolne odstąpienie, w szczególności zniszczenie przygotowanych środków lub zapobieżenie skorzystaniu z nich w przyszłości, podjęcie istotnych starań zmierzających do zapobieżenia dokonaniu w wypadku porozumienia z inną osobą.
Formy sprawcze Sprawstwo pojedyncze Nadzwyczajne złagodzenie kary pod warunkami wymienionymi w art. 60 k.k. Fakultatywnie niekaralne: w wypadkach wymienionych w art.