Po przegranym dla anty konfederatów referendum wziął udział w wyborach prowincjonalnych jako niezależny kandydat, lecz wkrótce dołączył do kluby konserwatystów, a w 1951 został liderem Konserwatywnej Partii Nowej Fundlandii. W 1953 zrezygnował z przewodnictwa i jeszcze raz próbował szczęścia w wyborach jako kandydat niezależny. Po przegranych wyborach w 1953 zdecydował się na wycofać z czynnej polityki, zaakceptował jednak prestiżową funkcje szefa prowincjonalnej obrony cywilnej. W 1965 zrezygnował także i z tej funkcji i przeszedł na emeryturę. U schyłku życia rozpoczął spisywanie wspomnień, których jednak nigdy nie ukończył. Zmarł w 1977.
Kategoria:Kanadyjscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1977