Sukces odniósł jako Giovanni w melodramacie Romans jakich wiele (Romanzo popolare, 1974) z Ornellą Muti, dramacie Boska istota (Divina creatura, 1975) u boku Laury Antonelli.
W miniserialu biblijnym CBS Mojżesz Prawodawca (Moses the Lawgiver, 1975) z tytułową rolą Burta Lancastera z muzyką Ennio Morricone pojawił się jako Kenizzyta Kaleb, syn Jefunnego, który zawierzył Bogu, kiedy Hebrajczycy odmówili wejścia do Ziemi Obiecanej Kanaan. Za rolę Paolo Passeri w komedii satyrycznej Marsz triumfalny (Marcia trionfale, 1976) odebrał nagrodę specjalną David di Donatello i Srebrną Taśmę.
Jego kreacja chłopa z południa w dramacie Ernesto (1979) przyniosła mu Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego aktora na 29. MFF w Berlinie. Zaczął grywać w ambitniejszych produkcjach; Człowiek na klęczkach (Un Uomo in ginocchio, 1978), Plac Lady Chatterley (Letti selvaggi, 1979) z Ursulą Andress, Roberto Benignim, Laurą Antonelli i Sylvią Kristel, Łąka (Il prato, 1979) z Isabellą Rossellini, Skok w pustkę (Salto nel vuoto, 1980) u boku Michela Piccoli i Anouk Aimée, ekranizacji prozy Henry'ego Jamesa Skrzydła gołębicy (Les ailes de la colombe, 1981) z Isabelle Huppert i Dominique Sandą oraz Trzej bracia (Tre fratelli, 1981) u boku Philippe'a Noiret jako turyński robotnik.