deformacje stawów kończyn dolnych, przepukliny mogące prowadzić do porażeń nerwowych (powodujących zaburzenia czucia skórnego, a w powikłaniu odleżynami), trudności w oddawaniu kału (porażenie mięśni odbytnicy) czy moczu – neurogenny pęcherz moczowy, a co za tym idzie narażenie na liczne infekcje dróg moczowych itp. Zaawansowanym stadiom tej wady towarzyszy często przepuklina oponowo-rdzeniowa (łac. myelomeningocoele).
Leczenie Leczenie ortopedyczne zależy od stopnia komplikacji. Wiele osób żyjących z tą wadą może nawet nie wiedzieć o jej istnieniu, gdyż nie musi ona przeszkadzać w normalnym funkcjonowaniu. Niektóre dzieci wymagają gimnastyki korekcyjnej oraz zaplecza ortopedycznego takiego jak wkładki ortopedyczne czy w gorszych przypadkach kule lub ortezy. Często źle rozwijający się kręgosłup poddaje się deformacjom od tak lekkich jak wrodzona – np. skolioza, aż do deformacji leczonych operacyjnie – zdwojenie rdzenia czy diastematomyelia.