Równocześnie przez wielu szyitów Muktada as-Sadr postrzegany był jako bohater, który bronił ludności szyickiej przed partyzantkami i terrorystami sunnickimi.
2005-2007 Przed wyborami parlamentarnymi w Iraku w grudniu 2005 Muktada as-Sadr wprowadził kierowaną przez siebie partię polityczną, Ruch Sadrystowski, do koalicji szyickich partii – Zjednoczonego Sojuszu Irackiego. Zwyciężył on w wyborach, a kandydaci sadrystowscy zdobyli 32 mandaty (ze 128, które przypadły koalicji, na 275 miejsc ogółem). As-Sadr popierał kandydaturę Nuriego al-Malikiego (polityka Zewu Islamu) na premiera Iraku. W roku 2006 wpływy as-Sadra w polityce irackiej były największe. W roku tym jego Armia Mahdiego liczyła do 60 tys. bojowników.
Od połowy 2006 Armia Mahdiego stale atakowała żyjących w Bagdadzie sunnitów, dążąc do wypędzenia ich z irackiej stolicy. W większości uzbrojeni partyzanci porywali nawet po kilkudziesięciu mężczyzn, których następnie torturowali i mordowali. Rezultatem działań sadrystów była masowa ucieczka sunnitów najpierw do zachodnich dzielnic Bagdadu, a następnie poza miasto.