Do 31 sierpnia 1919 zasiadał w nim Józef Pruchnik.
W 1919 PSL Lewica wprowadziło do Sejmu Ustawodawczego 12 posłów, pochodzących z okręgów galicyjskich. Było to efektem poparcia udzielonego 26 stycznia 1919 przez 189 885 wyborców, czyli 19,3% głosów oddanych w skali Galicji. Trzy lata później, w roku 1922, w wyborach do Sejmu I kadencji partia otrzymała zaledwie 59 104 (0,67%) głosów, w konsekwencji czego wprowadziła do parlamentu jedynie dwóch posłów, reprezentantów okręgów Jasło i Przemyśl.
Kongres Delegatów PSL Lewica 1 czerwca 1919 przyjął program partii.
W stronnictwie doszło do dwóch rozłamów: w 1919 ks. Eugeniusz Okoń założył komunizujące Chłopskie Stronnictwo Radykalne, w 1922 Józef Putek odszedł ze swoją grupą do PSL „Wyzwolenie”.
Polskie Stronnictwo Ludowe Lewica 11 maja 1924 połączyło się z grupą secesyjną z PSL „Piast” o nazwie Polski Związek Ludowców, tworząc Związek Chłopski.