Podczas studiów angażował się w działalności uniwersyteckiego Koła Polonistów.

Należał także do Klubu Artystycznego „S”, będąc jednym z jego najaktywniejszych członków, w 1934 roku objął funkcję jego prezesa. W 1934 roku wraz z Janem Kottem i Ryszardem Matuszewskim wydał programowy tomik S. Poezje. Dwa lata później opublikował samodzielny tom poezji. W latach 1934–1937 publikował w „Pionie” teksty krytycznoliterackie, następnie pisał także dla „Kameny”, „Okolicy Poetów”, „Przeglądu Współczesnego” i „Studio”.

Po studiach był urzędnikiem w Funduszu Pracy. Prowadził ożywioną korespondencję z Julianem Przybosiem, odwiedzał go także w Cieszynie. Pisał również do Jerzego Stempowskiego i Władysława Sebyły. W 1935 roku wstąpił do Ruchu Narodowo-Radykalnego, był jednym z uczestników jego zjazdu organizacyjnego.

Latem 1937 roku rozpoczął współpracę z czasopismem „Prosto z Mostu”, w którym był jednym z redaktorów rubryki Z beletrystyki polskiej. Z czasopismem współpracował do wybuchu II wojny światowej. W grudniu 1937 roku był jednym z literatów, którzy typowali kandydatów do Nagrody Młodych Polskiej Akademii Literatury.