Po wprowadzeniu rankingu zawodniczek amerykańskich znalazła się na jego czele (1913-1914); była nr. 2 w 1921 i 1924 oraz nr. 6 w 1925; w 1926 była klasyfikowana jako nr 6 na świecie – nie otrzymała jednak wysokiej pozycji na liście amerykańskiej, ponieważ przeszła na status profesjonalny.

Jej rola jako tenisistki zawodowej sprowadzała się przede wszystkim do występów w meczach pokazowych przeciwko słynnej Suzanne Lenglen; w grupie promotora C.C. Pyme’a Browne przegrała wszystkie pojedynki z Lenglen (łącznie 38 razy).

W latach 1925–1926 występowała w reprezentacji w Pucharze Wightman. W 1924 zadziwiła sportowy świat talentem golfowym – krótko po tenisowych mistrzostwach USA (przegrana w półfinale z Helen Wills) wystąpiła na US Women’s Golf Championships, gdzie dotarła do finału, eliminując po drodze m.in. mistrzynię, Glennę Collett Vare (w finale uległa Dorothy Campbell Hurd).

W 1957 została wpisana do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Przypisy

Bibliografia

Sylwetka na stronie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy

Kategoria:Amerykańskie tenisistki Kategoria:Triumfatorki US Open Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1971