left|250px Jeżeli pręt o średnicy (lub dowolnym innym stałym przekroju) i długości zostanie poddany jednoosiowemu rozciąganiu tak, że wydłuży się o to jego średnica zmieni się (zmniejszy się, stąd dla uniknięcia wartości ujemnych współczynnika znak minus we wzorze) o:
Wzór ten jest słuszny w przypadku małych odkształceń. Jeżeli odkształcenia są znaczne (patrz: duże odkształcenia), to dokładniejsze wyniki daje wzór (w założeniu ):
Powyższe wzory są jednym ze sposobów bezpośredniego wyznaczenia współczynnika Poissona w statycznej próbie rozciągania, chociaż ze względu na niewielkie odkształcenia jest to metoda niedokładna.
Ze względu na zależność opisującą stosunek współczynnika Poissona do modułu Younga i modułu Helmholtza można określić, że:
W przypadku dwuwymiarowej sprężystości relacja ta przybiera postać:
Nazwa współczynnika pochodzi od nazwiska Siméon Denis Poissona (1781–1840), francuskiego matematyka.
Metodę określania współczynnika Poissona przedstawia norma ASTM E-132.
Współczynnik Poissona można również wyznaczyć, przekształcając równianie wiążące ten