Masakry odbywały się w lesie, w kierunku na wieś Czerewacha. Około 200 Żydów zdołało zbiec przed egzekucją; część z nich przyłączyła się do oddziału sowieckiej partyzantki Nikołaja Koniszczuka „Kruka”Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, s.566-567.
Większość Polaków opuściła miasteczko po wojnie. Od 1993 działa tu oddział Stowarzyszenia Kultury Polskiej na Wołyniu.
Do 2020 w rejonie maniewickim.
Atrakcyjne miejsca Dworzec kolejowy (1905), Kościół rz.-kat. pw. Ducha Świętego (1933–1937), przy którym mieści się odnowiony cmentarz legionistów polskich i grób dwóch proboszczów parafii (w tym fundatora obecnego kościoła). Niedaleko od Maniewicz (przy trasie Lubieszów-Łuck) znajduje się obiekt hydrologiczny – Źródła Okońskie, słynące ze swej czystej wody o szczególnym składzie chemicznym.
Parafia rzymskokatolicka
Miasta partnerskie Zgierz (Polska) Warasz (Ukraina) Kupiszki (Litwa)
Fotogaleria
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona internetowa o Maniewiczach
Strona księgi adresowej, wyd. w Warszawie, 1929 (PDF)
Strona Państwowej Administracji Rejonowej w Maniewiczach (w j. ukr.) plan Maniewic
Archiwalne zdjęcia w bibliotece Polona
Kategoria:Osiedla typu miejskiego w obwodzie wołyńskim Kategoria:Rejon maniewicki