1928 lub wz.1931, ewentualnie wz.1918 oraz 8 żołnierzy z 1 koniem pociągowym i biedką). Łącznie 1 oficer i 19 szeregowych. Pluton moździerzy, stanowiący artylerię batalionową był to pododdział o dość dużym zasięgu i sile ognia, dzięki któremu dowódca batalionu mógł rozwiązywać - co prawda w ograniczonej skali, lecz samodzielnie - własne „problemy ognia”, bez pomocy wyższego szczebla.
Artylerią batalionową dysponowały samodzielne bataliony WP (po mobilizacji):
bataliony karabinów maszynowych i broni towarzyszących liczył trzy plutony moździerzy, w trzech organicznych kompaniach km i br. tow. Łącznie 6 moździerzy oraz pluton przeciwpancerny z 2 armatami przeciwpancernymi kal. 37 mm wz.1936. forteczne bataliony karabinów maszynowych, zależnie od wielkości odcinka i ilości i jakości stałych obiektów fortecznych: I batalion karabinów maszynowych typ specjalny posiadał 8 moździerzy wz.1928 i 7 armat ppanc.37 mm wz. 1936 i wz. 1937 II batalion karabinów maszynowych typ specjalny posiadał 10 moździerzy wz.1928 i 13 armat ppanc. 37 mm wz.1936 i wz. 1937 III batalion karabinów maszynowych typ specjalny posiadał 8 moździerzy wz.1928 i 10 armat ppanc.37 mm wz.1936 i wz.1937 1 batalion karabinów maszynowych „Mikołów” posiadał 8 moździerzy i 4 armaty ppanc. 37 mm wz.1936, 6 armat 75 mm wz.