Stacja była sercem węzła kolejowego, obejmującego niegdyś 2 stacje – towarową oraz towarowo-osobową – wraz z lokomotywownią i wagonownią. Stacja posiadała charakter dwugrupowy, a tory pasażerskie wraz z budynkiem dworca położone były na przedłużeniu torów głównych zasadniczych. Na południowy zachód od części pasażerskiej mieścił się park towarowy – grupa 8 torów, umożliwiająca obsługę składów towarowych i ominięcie części pasażerskiej. Po zamknięciu parku towarowego i lokomotywowni w rejonie tej ostatniej funkcjonowała jeszcze przez jakiś czas stacja tankowania lokomotyw spalinowych, do której prowadził tor nr 39. Ruch na stacji prowadzony był z trzech nastawni wyposażonych w urządzenia mechaniczne scentralizowane – Ro, Ro1 i Ro3. Dawniej dla obsługi parku towarowego czynna była również nastawnia Ro2, z której obecnie pozostał jedynie szkielet budynku.
Szczyt rozwoju i pracy rozwadowskiego węzła przypadł na połowę lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Dziennie odprawiano tu 52 składy pociągów osobowych i 36 towarowych, z transportami węgla, stali, maszyn budowanych w Hucie Stalowa Wola, siarki czy buraków cukrowych.