W 1938 zbudowano następną wersję samoloty przeznaczonego dla lotnictwa cywilnego oznaczoną jako Dornier Do 18F, która miała powiększone płaty. Samolot ten ustanowił rekord przelotu bez lądowania przelatując w ciągu 43 godzin odległość 8392 km z Wielkiej Brytanii (przylądek Start Point w hrabstwie Devon) do Brazylii (port Caravelas). Maszyna powstała w jednym egzemplarzu to testowania lotów z dużym obciążeniem na duże odległości. thumb|left|Do 18 D-ANHR, 1938 r. W 1938 rozpoczęto pracę nad wersją rozpoznawczą samolotu, która otrzymała oznaczenie Dornier Do 18D. Wersja ta otrzymała mocniejszy silnik Jumo-205 C (600 KM) oraz została uzbrojona w dwa karabiny maszynowe MG 15 kal. 7,92 mm umieszczone w otwartych stanowiskach na dziobie i grzbiecie kadłuba.
W 1939 opracowano kolejną wersję wojskową oznaczoną jako Dornier Do 18G. Wersja ta miała wzmocnioną konstrukcję, nowe silniki Jumo-205 D (880 KM) oraz mocniejsze uzbrojenie w postaci 1 karabinu maszynowego MG 131 kaliber 13 mm, 1 działko 20 mm MG 151/20 i miała możliwość zabrania dwóch bomb o wadze 50 kg każda.
Budowano także nieuzbrojoną wersję tego samolotu, wyposażoną w dwuster i przystosowano do szkolenia pilotów, odmiana ta oznaczona była jako Dornier Do 18H. Produkcję samolotu zakończono w 1940.