Produkcja seryjna Poza badaniem kolejnych prototypów udało się uruchomić budowę serii przedprodukcyjnej, do końca 1940 zbudowano piętnaście egzemplarzy He 177A-0. Łącznie powstało 35 egzemplarzy przedseryjnych (30 zbudował Heinkel, 5 Arado), które w większości trafiły do jednostki w Ludwigslust. W trakcie produkcji wersji A-0 zdecydowano się na usunięcie z konstrukcji samolotu hamulców aerodynamicznych z uwagi na ich nieskuteczność oraz odchodzenie od koncepcji dostosowywania wszystkich samolotów bombowych do ataku z lotu nurkowego.
W okresie od marca 1942 do czerwca 1943 zakłady Arado wyprodukowały 130 egzemplarzy He 177A-1. Część elementów konstrukcyjnych (m.in. kadłuba i usterzenia) dostarczyły zakłady lotnicze z Mielca. W październiku w Oranienburgu ruszyła produkcja udoskonalonej wersji He 177A-3. Był to już model mający rozwiązany problem pożarów silników, wiązał się to jednak z wydłużeniem kadłuba i wzrostem masy własnej samolotu. Dłuższy kadłub wykorzystano do zamontowania na nim drugiej wieżyczki strzeleckiej. Po wyprodukowaniu kilku egzemplarzy tej wersji wprowadzono w niej modyfikacje obejmujące m.in. układ elektryczny, kształt gondoli podkadłubowe, samoloty zostały dostosowane do przenoszenia torped lub kierowanych bomb Henschel Hs 293. Na jednym z egzemplarzy tej wersji testowano, bezskutecznie, działo 7,5 cm.