On i kolejni władcy tego okresu byli żołnierzami i opierali swą władzę na zaciężnych armiach, a nie na stabilnej administracji. Władza cesarska była stosunkowo słaba i nie była w stanie zapobiec powstaniom ambitnych generałów, którzy ustanawiali kolejne dynastie, ale sami mieli następnie problem ze stabilizacją władzy i ustanowieniem efektywnej sukcesji.
thumb|upright=1.25|Mural ze zdobionych cegieł przedstawiający Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju (fragment). Grobowiec w pobliżu Nankinu, druga połowa V wieku, obecnie w Założyciel dynastii Liu Song, Liu Yu (cesarz (420-422), był generałem na dworze Wschodniej Dynastii Jin. Gdy dynastia ta upadała na skutek konfliktów z północnym państwem Wei i walk wewnętrznych, w kluczowym momencie przejął władzę wykorzystując kontrolowaną przez siebie armię. Po podbojach Liu Yu Cesarstwo Jiankangu sięgało niemal południowych brzegów Huang He i miało swój największy zasięg terytorialny, przy populacji prawdopodobnie znacznie większej niż państwo Wei. Rządy syna Liu Yu, (424-453), są uważane za pierwszy "złoty wiek" Jiankangu. Południe korzystało ze swojego ciepłego klimatu, długiego okresu wegetacji i obfitych opadów, co pozwalało na stworzenie wydajnego rolnictwa.