Podjął szeroko zakrojoną działalność przedsiębiorczą. Był intendentem żup solnych i dóbr narodowych w obwodzie stryjskim i samborskim. Dostarczał paliwo dla miasta Lwowa. Wstąpił do cechu handlarzy wołów i prowadził woły na targi do Ołomuńca i do Wiednia. Tym samym zerwał z tradycją działalności nie tylko własnego rodu, ale i stanu szlacheckiego. Po powstaniu strajku rzeźników w Wiedniu założył własne jatki w tym mieście. W swoich majątkach łączył charakter rolniczy, fabryczny i przemysłowy gospodarstw. Zakładał tartaki, młyny, huty, browary, gorzelnie, kopalnie, żupy. Dzierżawił prawo propinacji w okolicach Rożniatowa i sprzedawał wyroby alkoholowe swojej produkcji. Posiadał także placówki handlowe. Z uzyskanych dochodów spłacał długi i nabywał uprzednio sprzedane majątki (np. w 1836 odkupił Brzozdowce sprzedane w 1822). W 1812 był mianowanym przez Rząd Narodowy intendentem żup i dóbr narodowych w obwodach stryjskim i samborskim. Po upadku powstania listopadowego (1831) poświęcił się pracy na rzecz poprawy dobrobytu narodowego i oświaty.