Wertheimem, Gerritem Huizerem.

W latach 1975–1979 przebywał na Kubie, gdzie kształcił tłumaczy z języka polskiego oraz współpracował z przebywającymi tam na uchodźstwie działaczami chilijskiego Ruchu Lewicy Rewolucyjnej (MIR) i argentyńskiej Rewolucyjnej Partii Pracujących (PRT). Poddał tam krytyce latynoamerykańską teorię zależności, której był wcześniej zwolennikiem.

W 1981 został wybrany do Prezydium Zarządu Regionu Łódzkiego NSZZ Solidarność, był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Występował na rzecz przejmowania zakładów pracy przez robotników i tworzenia samorządów pracowniczych, mających kierować procesami decyzyjnymi w zakładach pracy. W wydanej wówczas broszurze O taktyce strajku czynnego zawarł m.in. postulat tworzenia straży robotniczej.