W rok po przybyciu Władysława Jagiełły do Polski 17 lutego 1387, Klemens z Moskorzewa, pełnił urząd podkanclerzego królewskiego w Wilnie, i towarzyszył królowi w wyprawie misyjnej oraz uczestniczył w zakładaniu Uniwersytetu i ufundował trzy prebendy w katedrze wawelskiej, za te oraz inne zasługi wojenne, król nadał mu zamek w Odrzykoniu. W roku 1387 bierze udział jako podkanclerzy Królestwa Polskiego w orszaku królewskim Władysława Jagiełły i Jadwigi. W 1389 wyruszył z wojskiem na Litwę przeciw Witoldowi, który dążył do oderwania jej od Polski. W 1390 roku, w miejsce Andrzeja Gasztołta, został mianowany starostą generalnym wileńskimFrost 2015, s. 80.. W Wilnie obronił Zamek Górny, mimo że Korygiełło, dowódca Zamku Dolnego, został zamordowany po wkroczeniu napastników. W 1392 przed ugodą w Ostrowie Klemens ustąpił Jaśkowi z Oleśnicy h. Dębno – ojcu słynnego kardynała Zbigniewa Oleśnickiego – stanowisko dowódcy.
Za dzielną obronę Klemens otrzymał od Jagiełły posiadłości, i m.in. wspomniany zamek w Odrzykoniu, (który rozbudował) i okoliczne wsie, a w 1390 r. starostwo dobczyckie miasto i zamek, oraz 12 wsi i Rębielice Królewskie koło Wielunia.