Historia Pierwszy tymczasowy budynek dworca powstał w 1902 roku w czasie budowy szerokotorowej Kolei Warszawsko-Kaliskiej, łączącej Warszawę (Kaliską) z Łowiczem, Łodzią (Kaliską), Sieradzem i Kaliszem. W 1905 roku powstał docelowy dworzec kolejowy zaprojektowany przez Czesława Domaniewskiego. Dziewiczy kurs pociągu z Kalisza do Warszawy wyruszył 15 listopada 1902 roku. Następnego dnia zebrani na stacji mogli podziwiać wjazd składu powrotnego. Pociągi w tym czasie pokonywały odcinek Kalisz – Warszawa – Kalisz ze średnią prędkością 25 km/h.
W 1906 r. dworzec kolejowy w Kaliszu został połączony z systemem kolei pruskich transgranicznym odcinkiem normalnotorowym Kalisz – Nowe Skalmierzyce. Początkowo ze stacji odjeżdżały pociągi do Warszawy, później (po wybudowaniu toru o standardowej szerokości Ostrów Wielkopolski – Nowe Skalmierzyce – Kalisz) – do Wrocławia i Poznania. Z Kalisza odjeżdżały również liczne pociągi m.in. do Moskwy, Baku, Pragi, Frankfurtu nad Menem, Drezna, Paryża, Ostendy, Calais.
Kolej Kaliska została upaństwowiona przez rząd carski w 1912 r. Od 1914 r. linia była normalnotorowa (1435 mm), a od 1916 r. w znacznej części dwutorowa.