Historia Pod koniec XV i w XVI wieku rozpoczął się proces tworzenia kazachskiej tożsamości narodowej, było to związane z powstaniem Chanatu Kazachskiego. W XIX wieku Kazachowie podbici zostali przez Rosję i rozpoczął się proces rusyfikacji i kolonizowania ziem. Najlepsze ziemie przydatne do uprawy roli przeznaczano pod uprawę dla rosyjskich kozaków i osadników. Kazachowie zaczęli tracić pastwiska. Około 1,5–2,0 mln (40% populacji) Kazachów obecnego Kazachstanu zginęło z braku pożywienia w czasie głodu lat 1919–1920 oraz głodu lat 1931–1933. Najważniejszą przyczyną tak strasznych dwóch kataklizmów była polityka społeczna władz sowieckich: najpierw komunizmu wojennego, potem stalinizmu. Jednym z istotnych zastosowanych przez młode władze radzieckie działań była kolektywizacja, odebranie Kazachom trzód bydła, będących ich jedynym źródłem egzystencji. Głód spowodował liczną emigrację do Chin i do Azji Środkowej (ok. 600 tys.). Część uchodźców później powróciła do Kazachstanu.
Obecnie w Kazachstanie żyje ponad 10 mln Kazachów (stanowią około 65% ludności kraju), w Chinach ok. 1,5 mln, zaś w Mongolii około 140 tysięcy.