CBM-II nie był jednak kompatybilny z komputerami IBM PC i tylko niewielka część oprogramowania przeznaczonego na tę platformę mogła być uruchamiana. Wbudowany system operacyjny bazujący na podstawowym procesorze MOS 6509, oparty był na KERNALu oraz Commodore BASIC w wersji 4.0.
Urządzenia zewnętrzne (stacje dysków, drukarki) podłączane mogły być przy pomocy portu IEEE-488. Komputer wyposażony był także w port szeregowy RS-232.
Historia i wersje Ze względu na popularność komputera C64 seria P nie została w USA oficjalnie wypuszczona na rynek, jedynie niewielka liczba została sprzedana. Ponieważ komputery te nie otrzymały akceptacji FCC, firma Commodore musiała skupić je, a następnie zniszczyć i obecnie tylko kilka egzemplarzy znajduje się w prywatnych kolekcjach. Wersja europejska CBM 500 (256 kB pamięci) została sprzedana tylko w niewielkiej ilości. Produkowano także wersje CBM 505 (64 kB pamięci) oraz CBM 510 (128 kB pamięci).