Po zakończeniu wojny przebywała w Bydgoszczy, gdzie pracowała w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim. W połowie 1945 powróciła do Warszawy, gdzie pracowała jako tłumaczka w Biurze Prasowym Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1948–1949), później jako redaktorka w dziale literatury dziecięcej Spółdzielni Wydawniczej Książka i Wiedza (1949–1951), w redakcji tygodnika „Świat Młodych”, w dziale literackim (1953–1954), i „Płomyka” (1954–1956). Utwory dla dzieci publikowała w wielu czasopismach, m.in. w „Płomyczku” (1948–1951, 1955–1957, 1960), „Płomyku” (1948–1957, 1962, 1969), „Iskierkach” (1950–1951), „Świerszczyku-Iskierkach” (1951–1954) „Świerszczyku” (1955/56, 1970–1980). Od 1949 była członkiem Sekcji Tłumaczy Polskiego PEN Clubu (od 1965 członkiem rzeczywistym). W latach 1950–1983 należała do Związku Literatów Polskich; w 1951–1955 wchodziła w skład zarządu Sekcji Literatury dla Dzieci i Młodzieży przy Oddziale Warszawskim ZLP oraz uczestniczyła w pracach Sekcji Tłumaczy przy tymże oddziale. Uczestniczyła w pracach nad Słownikiem literatury dla dzieci i młodzieży (1964) jako autorka haseł. Od 1989 była członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Dwukrotnie zamężna. W 1925 wyszła za Bohdana Stypińskiego, ekonomistę.