częstości
Okres tego promieniowania jest więc proporcjonalny z małym współczynnikiem do czasu tzn. czasu w jakim detektor ten osiąga nierelatywistycznie prędkość światła a więc żeby był obserwowalny np. dla temperatur pokojowych przyspieszenie to musi być gigantyczne.
Zgodnie z tzw. silną zasadą równoważności efekt powinien być obserwowalny zarówno dla detektora poruszającego się z przyspieszeniem, jak też dla detektora w polu grawitacyjnym ciała masywnego, którego spadkowi swobodnemu opiera się ten detektor, tzn. np. na powierzchni Ziemi. Znaczy to, że ciała w polach grawitacyjnych, w których spadkowi swobodnemu się opierają, same nagrzewają się. Podstawiając do wzoru na temperaturę Unruha np. przyspieszenie ziemskie otrzymujemy efektywną temperaturę próżni na powierzchni Ziemi z powodu efektu Kelwina, a więc tak małą, że całkowicie niemierzalną. Natomiast podstawiając przyspieszenie na powierzchni Schwarzschilda
gdzie:
jest promieniem Schwarzschilda.
Otrzymujemy dokładnie temperaturę Unruha równą temperaturze promieniowania Hawkinga czarnej dziury
Używając związku wiążącego stałą grawitacji ze stałą Plancka
temperaturę tę możemy zapisać jako