mały|Pomnik Lotników Polskich poległych w czasie II wojny światowej, Northolt Wielka Brytania 24 sierpnia 1939 roku w ramach mobilizacji wojennej rozwiązane zostały pułki lotnicze. Eskadry przydzielono do poszczególnych armii oraz brygad. Eskadry liniowe zostały przemianowane na eskadry rozpoznawcze lub bombowe. Eskadry towarzyszące zostały przemianowane na eskadry obserwacyjne zwane również łącznikowymi. Kilka eskadr zmieniło również swój numer lub zostało rozwiązanych aby zasilić pozostałe eskadry załogami i samolotami. Według danych z 1 września 1939 roku ogólna liczba samolotów wojskowych lotnictwa polskiego wynosiła 745, z czego w oddziałach bojowych 400 maszyn. Pozostałe 345 stanowiło sprzęt rezerwowy.
Skład lotnictwa bojowego: brygada bombowa (PZL.23 Karaś, PZL.37 Łoś) brygada pościgowa (PZL P.7, PZL P.11) eskadry rozpoznawcze i bombowe (PZL.23 Karaś) Morski Dywizjon Lotniczy (Lublin R.XIII, RWD-14 Czapla) eskadry łącznikowe (Lublin R.XIII i RWD-8 towarzyszące poszczególnym armiom)
Z wyjątkiem Łosi sprzęt ten ustępował pod każdym względem samolotom niemieckiej Luftwaffe, a eskadry łącznikowe były niemal bezbronne.