W 1828 Dunlop i Brisbane otrzymali Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego.
Rezultaty swych prywatnych obserwacji obiektów niegwiazdowych w Australii Dunlop opublikował w 1828 w pracy A catalogue of nebulae and clusters of stars in the southern hemisphere, observed at Paramatta in New South Wales. Początkowo dzieło to zostało przyjęte przez innych astronomów z entuzjazmem, był to bowiem dopiero drugi w historii katalog gromad gwiazd i obiektów mgławicowych widocznych z półkuli południowej (pierwszy opublikował de Lacaille w 1755, lecz używał małego teleskopu soczewkowego o aperturze zaledwie 1,3 cm, dlatego dostrzegł tylko 42 obiekty). Później jednak praca Dunlopa spotkała się z krytyką i często była ignorowana, czego głównym powodem jest niedokładność pozycji oraz fakt, że około połowy wymienionych przez niego obiektów nie udało się zidentyfikować. John Herschel, który prowadził obserwacje na Przylądku Dobrej Nadziei w latach 1834–1838 odnalazł tylko 211 (34%) obiektów z katalogu Dunlopa. Nowsze analizy z wykorzystaniem oryginalnych notatek Dunlopa zwiększyły liczbę zidentyfikowanych obiektów do około 355 (56%).