Ponadto malarstwo odegrało wpływ na rozwój innych dziedzin sztuki, takich jak: grafika, rzeźba, scenografia i rzemiosło artystyczne.
Pierwszą formą malarstwa były malowidła naskalne. Pierwsi malarze nanosili naturalne pigmenty (węgiel drzewny, hematyt, ochrę) na powierzchnię za pomocą palców, patyków lub włosów zwierząt. Najwcześniejsze malowidła w Europie znajdują się we francuskiej jaskini Lascaux. W starożytności (m.in. w Egipcie, Grecji i Rzymie) powszechnie stosowano freski do zdobienia pałaców, domów i grobów. W średniowieczu dominowała tematyka religijna; w Europie Zachodniej dużą rolę odgrywał patronat Kościoła katolickiego. We wczesnym średniowieczu najpopularniejszą formą malarską było iluminowanie rękopisów. W romanizmie upowszechniło się malarstwo naścienne Na wygląd obrazów zaczęło wpływać wprowadzenie złota do kompozycji, a także rozwój technik zdobienia tła. W Cesarstwie Bizantyjskim oraz w Rosji popularne stało się malowanie ikon na drewnianych tablicach. W Chinach malarstwo początkowo traktowano jako rodzaj rzemiosła. Dopiero za rządów dynastii Yuan malarstwo osiągnęło status równy kaligrafii, będącą od II wieku n.e. pierwszą z chińskich sztuk wyzwolonych.