thumb|Megara, siedziba szkoły, leżała pomiędzy Atenami, Koryntem i Tebami. Szkoła megarejska, szkoła erystyków – szkoła filozoficzna w starożytnej Grecji, działająca w V w. p.n.e.). Zaliczana do mniejszych szkół sokratycznych.
Historia Jej założycielem był Euklides z Megary, uczeń Sokratesa, studiujący jednak także nauki eleatów (szczególnie Parmenidesa). Szkoła była traktowana przez wielu filozofów jako wywodząca się z eleatyzmu i rozwijająca jego motywy. Następcami Euklidesa (druga szkoła megarejska) byli Eubulides z Miletu, Aleksinos i Stilpon, za czasów którego szkoła osiągnęła szczyt popularności. Argumenty i talenty sofistyczne Stilpona były tak wielkie, że szkoła megaryjska była znana w całej Helladzie i przechodzili do niej filozofowie z wszystkich innych szkół hellenistycznych. Po jego śmierci jednak, szkoła podupadła. Coraz większe znaczenie uzyskiwały "szkoły dogmatyczne" zawierające bardziej systematyczną naukę filozoficzną, łącznie z przesłaniem etycznym. Dla współczesnych filozofów (m.in. dla Arystotelesa i Platona) była ona szkołą istotną, stawiającą istotne problemy, jednak nie potrafiącą ich rozwiązać.