Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku – seminarium diecezji płockiej Kościoła rzymskokatolickiego.
Historia Pierwsze seminarium duchowne diecezji płockiej powstało 9 września 1594 roku w Pułtusku, ale konieczne było wybudowanie seminarium w mieście diecezjalnym. Stało się to możliwe dzięki znacznemu legatowi finansowemu sufragana chełmińskiego Seweryna Szczuki. W dniu 6 maja 1710 roku, bp Ludwik Załuski wydał akt erekcyjny nowej uczelni. Faktycznie zajęcia rozpoczęły się dopiero w 1717 roku, bowiem tyle czasu zajęło wznoszenie nowego budynku. 8 listopada 1864 r. władze rosyjskie nakazały kasatę seminarium, 30 czerwca 1865 r. odbyła się ostatnia sesja księży profesorów. Odtąd w diecezji działa już tylko seminarium w Płocku. 25 września 1925 r. Rada Ministrów II Rzeczypospolitej Polskiej nadała seminarium płockiemu status uczelni wyższej.
9 grudnia 1939 roku gmachy szkoły zostały zarekwirowane przez Niemców na własne cele. Od 1946 r. w części gmachów seminarium mieściła się szkoła podstawowa i baza samochodowa.