Tymczasem siły francuskie w ciągu trzech dni przebyły 130 km i rozbiły obóz 3 godziny marszu od sił inwazyjnych, gdzie rozpalono ogniska i zaczęto pić za zdrowie cesarza i wygraną w bitwie, krzyki i śpiewy rozbrzmiewały do samego świtu i mieszały się ze sporadycznymi strzałami, jakimi patrole francuskie niepokoiły czujki brytyjskie.
Skład wojsk Siły francusko-polskie: Generał Reynier posiadał około 9000 żołnierzy, choć Brytyjczycy przypuszczali, że 5 000, mimo to słabością jego sił było ich rozdrobnienie do obrony szlaków zaopatrzeniowych oraz walki z partyzantami, dlatego też nie mógł wykorzystać wszystkich swoich oddziałów na polu bitwy i miał w jej momencie do dyspozycji 6500 żołnierzy rozdzielonych na: Dwa bataliony 1 pułku lekkiej piechoty francuskiej (w Reggio) Dwa bataliony 42 pułku piechoty liniowej (w pobliżu Reggio) Dwa bataliony 23 pułku piechoty lekkiej (w Scilla) 4 Batalion 1 pułku Szwajcarów w służbie francuskiej (w Palmi) Przy tych siedmiu batalionach znajdowała się artyleria dywizyjna trzy bataliony 1 pułku piechoty polskiej (jeden w Tropea, drugi w Monteleone, trzeci w rejonie Cosenza), przy czym trzy kompanie tego ostatniego strzegły szpitala dywizyjnego w Cotrone. Kilka plutonów 9 pułku strzelców konnych francuskich (na liniach komunikacyjnych) Okryty później w Hiszpanii sławą Pułk Ułanów