thumb|Gen. Iwane Matsui, dowódca wojsk japońskich w Nankinie Masakra nankińska (), znana także jako gwałt nankiński – masakra ludności chińskiej w Nankinie (ówczesnej stolicy Republiki Chińskiej, rządzonej przez Kuomintang) w grudniu 1937 i styczniu 1938. Masakry dopuściła się Cesarska Armia Japońska, pod dowództwem generała Iwane Matsui. Była to jedna z największych zbrodni wojennych dokonanych przez wojska japońskie. Przypuszcza się, że śmierć poniosło wówczas od 50 tys., s. 221-225 Liczba 50-60 tys. ofiar podawana była przez świadka wydarzeń, Johna Rabe, po jego powrocie do Berlina w kwietniu 1938 roku. do 400 tys. osób.
Tło historyczne thumb|Zakopywanie żywcem Chińczyków przez żołnierzy japońskich thumb|Pomnik upamiętniający ofiary masakry nankińskiej Po incydencie mukdeńskim 18 września 1931 roku Japonia zajęła Mandżurię. Utworzono z niej marionetkowe państwo zwane Mandżukuo, na czele którego Japończycy postawili Puyi, ostatniego cesarza Chin z mandżurskiej dynastii Qing, jednak rzeczywistą władzę sprawowały tylko japońskie władze okupacyjne. Cesarstwo Japońskie dążyło do dalszej ekspansji w tym regionie. Od 1927 roku Nankin został siedzibą rządu Kuomintangu.