Mimo to jako maszyna przejściowa Mystère IIC był wykorzystywany do szkolenia do 1963 roku.
Samolot ten nie został sprzedany nikomu, poza Armée de l’air, chociaż Izrael złożył zamówienie na 24 maszyny tego typu, ale ostatecznie zmienił zdanie zakupując w zamian nowocześniejsze Mystère IVA. Prawdopodobnie samoloty Mystère IIC nigdy nie zostały użyte bojowo.
Pozostałe wersje Poza Mystère II zbudowano jeszcze tylko jedną wersję oznaczoną jako Mystère IIIN (N od de Nuit – nocny), która została skonstruowana na bazie jednego z prototypów Ouragana. Samolot miał pełnić rolę myśliwca nocnego, dlatego przebudowano jego część dziobową montując w osłonie radar, a wloty powietrza przesuwając na boki kadłuba. Uzbrojenie maszyny stanowiły dwa działka DEFA. Oficjalnie Mystère IIIN był oznaczony jako MD 350-30-L, gdzie 30 oznaczało kaliber działek, a L boczne wloty powietrza. Napędzany silnikiem Tay prototyp został oblatany w lipcu 1952 roku. Planowano budowę kolejnych dwóch samolotów testowych, ale ostatecznie w grudniu 1953 zamknięto program rozwoju maszyny, decydując o