Nagrodą za trafienie zwycięskich symboli był darmowy drink lub cygaro od barmana.
Zasadniczą zmianę w maszynach wrzutowych wprowadził w roku 1895 Charles Frey, którego uważa się za ojca jednorękich bandytów. To on opracował automat do gry Liberty Bell (ang. Dzwon Wolności) z charakterystycznym symbolem dzwonka, który obecny jest w jednorękich bandytach do dziś. Automat Freya posiadał 3 walce i 5 różnych symboli: podkowę, karo, kier, pik i dzwonek. Najwyższą możliwą nagrodą w grze było 50 centów a aby je wygrać należało ułożyć w jednym rzędzie 3 jednakowe symbole. Oryginalna wersja jednorękiego bandyty autorstwa Charlesa Freya znajduje się w Muzeum Stanu Nevada w Carson City.
Początkowo grę na jednorękich bandytach traktowano jako rozrywkę i okazję do zabawy, nie jako sposób na zarobienie pieniędzy. Przykładem tego jest automat do gry, w którym nagrodą były owocowe gumy do żucia marki Bell-Fruit. W automacie tym wykorzystano symbole owoców (poszczególnych smaków gumy do żucia) oraz logo firmy, podłużny napis BAR, które używane są w wielu jednorękich bandytach do dzisiaj. Wszechobecne symbole różnych owoców zostały po raz pierwszy użyte w 1909 roku przez firmę Industry Novelty Company.