publikował również artykuły prawnicze i muzyczne.

Od początku pobytu w Krakowie działał jako instruktor harcerski. Prowadził drużynę harcerską, następnie krakowski Szczep „Huragan”. W latach 1956–1962 oraz 1981–1985 był członkiem Komendy Chorągwi Krakowskiej ZHP. Uczestniczył także w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

Był drugim, po ustąpieniu hm. Stanisława Krawczyńskiego, przewodniczącym krakowskiego Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego. 27 marca 1983 został wybrany na przewodniczącego niejawnego Ruchu Harcerskiego i funkcję tę pełnił do czerwca 1988, a następnie do stycznia 1989 był jego wiceprzewodniczącym. W styczniu 1985, jako przewodniczący niejawnego Ruchu Harcerskiego, spotkał się na emigracji z Ryszardem Kaczorowskim, Kazimierzem Stepanem i Kazimierzem Sabbatem.

Wraz z grupą krakowskich harcerzy uczestniczył 6 września 1984 w harcerskiej pielgrzymce do letniej rezydencji Jana Pawła II w Castel Gandolfo, zakończonej ogniskiem harcerskim.