W 1908 Steichen przeniósł się do podparyskiego Voulangis, gdzie zajmował się uprawą kwiatów. Do Nowego Jorku wrócił po wkrótce po wybuchu I wojny światowej. W 1917 wstąpił do armii, gdzie zajmował się wykonywaniem zdjęć. W 1919 opuścił wojsko i pod wpływem tego, co zobaczył na wojnie, stwierdził, że nie chce dłużej uprawiać fotografii rozumianej jako dziedziny sztuki. Porzucił swoją dotychczasową, piktorialną estetykę na rzecz bardziej nowoczesnych, czasami wręcz abstrakcyjnych, przedstawień martwych natur i przedmiotów, takich jak filiżanka i jajko.
W latach 1923–1938 wykonywał fotografie mody i reklamowe, w tym dla „Vogue’a” i „Vanity Fair”. Dla tego drugiego wykonał portrety Grety Garbo i Marleny Dietrich.
W 1947 r. został dyrektorem działu fotografii Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Jego poglądy na fotografię, coraz bardziej zmierzające ku „fotografii humanistycznej”, swoje apogeum znalazły w zorganizowanej w 1955 wystawie Rodzina człowiecza (The Family of Man). Ekspozycja złożona była z 503 zdjęć 273 twórców z 68 krajów, podzielonych na 37 tematów, takich jak miłość, rodzina itp. Pokazywana w Niemczech, Australii, południowej Afryce, Francji, Japonii i ZSRR, przyciągnęła tłumy zwiedzających – łącznie ok. 9 milionów. W ciągu kolejnych lat był kuratorem, organizatorem wystaw i pisał.