Grupie tej podlegać miały wszystkie jednostki artylerii przeciwlotniczej, niezależnie od miejsca stacjonowania na terenie całego kraju. Z uwagi na problemy kadrowe w obsadzie dowódczej, dowództwo 11 Grupy Artylerii faktyczną działalność rozpoczęło dopiero w kwietniu 1929. Dowództwo 11 GA stacjonowało w Warszawie. Dowódca tej grupy podlegał II wiceministrowi spraw wojskowych poprzez szefa Departamentu Artylerii MSWojsk. Pierwszym dowódcą został płk Underka. Podporządkowano mu: 1 pułk artylerii przeciwlotniczej oraz 1, 3, 5, 6, 7 i 8 samodzielne dywizjony artylerii przeciwlotniczej.
Obsada personalna od 13 lipca 1929 do 1 IX 1931:
dowódca grupy (etat gen. bryg.) - płk Rudolf Underka I oficer sztabu - mjr Leon Przybytko II oficer sztabu - kpt. Stanisław Krzywobłocki.
Obsługę dowództwa grupy stanowili wydzieleni ordynansi, luzacy i kancelaria z 1 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie. Stan 4 konie wierzchowe.
Od 1 IX 1931 etat dowództwa grupy zmniejszono o II oficera sztabu i 1 konia wierzchowego.