Na jej potrzeby został stworzony teledysk za aż 500 tysięcy dolarów. Na płycie na uwagę zasługuje również piosenka So Bad. Jest to kompozycja delikatna i śpiewana falsetem, w której zbudowano romantyczny nastrój. Według znacznej części krytyki, na płycie tej piosence poziomem dorównuje jedynie jeszcze zamykająca album piosenka Through Our Love.
Strona pierwsza tej płyty ma charakter przebojowy, natomiast druga strona jest o wiele słabsza. Nie pomógł jej nawet drugi duet z Michaelem The Man, ani typowana początkowo na przebój Average Person.
Krytykom podobała się forma kontrastu wojna-pokój łącząca oba albumy. Pomimo tego album został przez nią przyjęty chłodniej niż Tug of War. Wielu krytyków obwiniało za to wiele błędów popełnionych podczas procesu produkcji, który zapewne w znacznej mierze odbiegał od zamierzonej idei. Jedną z przyczyn upatrywano w równolegle trwającym procesie produkcji filmu i ścieżki dźwiękowej. W listopadzie, McCartney rozpoczął kręcenie napisanego przez siebie filmu Give My Regards to Broad Street, w którym oprócz niego występowała Linda, Tracey Ullman i Ringo Starr. Realizacja tego projektu zajęła mu znaczną część 1983 roku.