Ceniony za zdolności organizacyjne, reprezentował kilkakrotnie polską prowincję na kapitułach generalnych augustianów w Rzymie, w 1687 był sekretarzem komisji generalnej wizytującej polską prowincję, pełnił też funkcję przeora kolejno w Warszawie, Brześciu Litewskim i Krakowie, by wreszcie w 1706 zastąpić brata Narcyza na stanowisku prowincjała.
Na czele polskiej prowincji augustianów stał do 1710 i podjął m.in. serię podróży wizytacyjnych, niezrażony napiętą sytuacją wojenną i panującą zarazą. Kładł nacisk na poprawę stanu upadającej karności zakonnej, wydawał zalecenia dotyczące utrzymywania na odpowiednim poziomie bibliotek i archiwów klasztornych, zainicjował funkcjonowanie dwóch nowych fundacji zakonnych – w Gizowie na Rusi (wkrótce upadłej) i w Kossowie (niebawem przeniesionej do Żydaczowa). W 1710 został ponownie przeorem w Warszawie, a w 1712 w Krakowie. W 1715 w krakowskim klasztorze został regensem studiów.