W latach 1858–1863 pełnił godność marszałka szlachty powiatu orszańskiego. Podczas powstania styczniowego był komisarzem wojewódzkim, za co został zesłany w głąb Rosji. Po powrocie z zesłania zamieszkał w Warszawie. Był człowiekiem nauki. Już w Stanisławowie założył ogród botaniczny i zgromadził cenną bibliotekę botaniczną. Mieszkając w Warszawie, skatalogował i oznaczył zbiór mięczaków znajdujący się w Gabinecie Zoologicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Opublikował dwie prace poświęcone lądowym ślimakom Ameryki Południowej.
W ciągu 15 lat pobytu w Warszawie zgromadził bogatą kolekcję konchiologiczną. Zbiór ten ofiarował Państwowemu Muzeum Przyrodniczemu. Książę Władysław Emanuel Lubomirski zmarł 24 lutego 1882 roku. Jego grób znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Wywód przodków
Bibliografia Krystyna Kowalska, Lubomirski Władysław Emanuel (1824–1882) [w:] Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1973, T. XVIII. z. 1, s. 63–65.
Przypisy
Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie mohylewskim Kategoria:Konchiolodzy Władysław Emanuel Lubomirski Kategoria:Marszałkowie powiatowi (ziemie zabrane) Kategoria:Polscy filantropi (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy malakolodzy Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Wojewódzcy naczelnicy cywilni powstania styczniowego Kategoria:Zmarli w 1882