Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerskim lekarzy wojskowych (): starszego lekarza (niem. Oberarzt) ze starszeństwem z 1 września 1893, lekarza pułkowego 2. klasy (niem. Regimentsarzt 2. Klasse) ze starszeństwem z 1 listopada 1895.
W styczniu 1919 pełnił służbę na stanowisku lekarza garnizonu Kraków. 21 czerwca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanej rangi podpułkownika lekarza i zatwierdzony na stanowisku referenta sanitarnego Dowództwa Okręgu Wojskowego w KrakowieDz. Rozk. Wojsk. Nr 72 z 3 lipca 1919, poz. 2336, 2358.. Na stanowisku lekarza ganizonu Kraków 24 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika lekarza. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 5 Szpitala Okręgowego.