24 kwietnia 1942 roku odbył pierwszy lot bojowy w ataku na okręty Kriegsmarine w Rostocku.
Latał nad Niemcami, portami okupowanej Europy, a następnie został przeniesiony do Lotnictwa Obrony Wybrzeża. Po 47 lotach bojowych awansowano go na porucznika i angielskiego kapitana. Został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.
Latem 1943 skierowano go do szkoły pilotów, o co nieustannie zabiegał. Został pilotem w październiku 1944. Po wojnie został instruktorem w Royal Air Force, a następnie w grudniu, 1948 wraz z grupą 30 polskich wyższych oficerów lotnictwa i techników przybył do Karaczi – do Royal Pakistan Airforce. Dostał przydział do dywizjonu transportowego z bazą Peszawarze. Latał na Dakotach w najwyższych górach: Karakorum, Himalajach, Hindukuszu.
Zwolnił się z lotnictwa wojskowego. Uzyskał stopień lotnika cywilnego i pracował jako pilot w pakistańskiej linii lotniczej. Między innymi latał do Indii, Birmy, Bangladeszu, Mekki. W roku 1952 ożenił się z Amerykanką pochodzenia irlandzkiego i w roku 1953 wyjechał do USA. Pracował jako przedstawiciel Encyklopedii Brytyjskiej, agent ubezpieczeniowy, oraz kierowca autobusu szkolnego.