Działa 75 mm – rodzina amerykańskich dział będąca na wyposażeniu armii amerykańskiej oraz marines w okresie II wojny światowej. Rodzina dzieliła się na dwie zasadnicze odmiany. Pierwszym były haubice o krótszej lufie, dużych kątach podniesienia lufy, mniejszej prędkości wylotowej pocisku, montowane na lawetach zaprojektowanych tak, by można je było łatwo rozłożyć na części, które będą mogły być transportowane na grzbiecie muła lub innego zwierzęcia jucznego. Drugim armaty o dłuższej lufie, większej prędkości wylotowej pocisku, przystosowane do roli armaty przeciwpancernej.
Armaty Przede wszystkim w wersjach M3 i M4, bazowana na francuskiej Canon de 75 modèle 1897. Armata została zaprojektowana jako armata przeciwpancerna, przystosowana także do strzelania amunicją kruszącą, ale w związku ze wzrastającym opancerzeniem czołgów przestałą być skuteczną bronią jako armata przeciwpancerna już w środkowym okresie wojny.
M2 Wersja używana we wczesnych odmianach czołgu M3 Lee. długość lufy: 31 kalibrów prędkość wylotowa pocisku: 588 m/s masa naboju (M71 AP – przeciwpancernego): 6,32 kg przebijalność pancerza: 60 mm o pochyleniu 30° z odległości 450 m