Clarence Napier Bruce (ur. 2 sierpnia 1885 w Londynie, zm. 4 października 1957 w Jugosławii), brytyjski arystokrata i sportowiec, syn Henry’ego Bruce’a, 2. barona Aberdare i Constance Beckett, córki Hamiltona Becketta.
Wykształcenie odebrał w Winchester School, gdzie grał w uczelnianej drużynie krykieta i był jej kapitanem. Później uczył się na Uniwersytecie w Oksfordzie, gdzie w latach 1907–1908 grał w akademickiej drużynie krykieta, zdobywając 46 punktów. Grał również w golfa i tenisa. W tej ostatniej dyscyplinie zdobył w 1907 nagrodę w postaci srebrnej rakiety. W turnieju rozegranym w 1908 r. zajął trzecie miejsce. W 1911 r. rozpoczął praktykę adwokacką w Inner Temple. Bruce był utalentowanym sportowcem, ale rozwinięciu jego kariery przeszkodziła I wojna światowa. Bruce walczył w szeregach ochotników w Glamorgan, później był w sztabie 61 dywizjonu oraz regimentu karabinów maszynowych Gwardii (Guards Machine Guns Regiment). Wojnę ukończył w stopniu kapitana. W pierwszych miesiącach wojny zginął starszy brat Bruce’a, Henry. Tym samym Clarence został dziedzicem tytułu barona Aberdare.