W lipcu 1929 awansował na porucznika. Od lipca 1930 przydzielony do 8 pułku artylerii lekkiej w Płocku jako oficer płatnik. Z dniem 15 sierpnia 1933 został wcielony do korpusu oficerów intendentów z zachowaniem stopnia i starszeństwa. W czerwcu 1934 został przeniesiony do 2 dywizjonu pociągów pancernych w Niepołomicach na stanowisko płatnika. W niepołomickim dywizjonie pełnił służbę do czasu mobilizacji. W marcu 1939 został awansowany na kapitana w korpusie oficerów intendentów. Był wówczas oficerem gospodarczym dywizjonu. mały|Zdjęcie z 70. W kampanii wrześniowej dowodził kolejowym transportem ewakuacyjnym 2 dywizjonu. Transport ten został rozbity razem ze Szkolnym Pociągiem Pancernym 10 września. 17 września przebywał blisko granicy wschodniej, w okolicach Tarnopola. Wycofując się z tego rejonu, uniknął zatrzymania przez oddziały sowieckie i bojówki komunistyczne.
Po powrocie do Szczyrzyca został aresztowany przez władze okupacyjne i trafił do niewoli niemieckiej. Wojnę spędził w obozach jenieckich: punkt zborny Kraków-Dąbie (1939), Oflag IV C Colditz (1940), Oflag II A Prenzlau (1940), Oflag II E Neubrandenburg (1941), Oflag II D Gross-Born (1944).