Zarodniki elipsoidalne, gładkie, wewnątrz ziarniste. Gatunki podobne Minimalna możliwość pomyłki. Wystarczająco charakteryzuje ją oślizgły kapelusz, trzon i pierścieniowata obrączka na trzonie. Z białych, oślizgłych wodnich najbardziej podobna do niej jest wodnicha biała (Hygrophorus eburneus), która jednak nie ma śluzowatego pierścienia i rośnie w lasach bukowych.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie wodnichy grubopierścieniowej w wielu krajach Europy oraz w zachodniej części Ameryki Północnej. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony, który zapewne w najbliższej przyszłości przesunie się do kategorii wymierających, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Norwegii, Szwecji, Finlandii i Niemczech.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Pojawia się od września do listopada w lasach sosnowych, rzadziej w lasach bukowych. Owocniki przeważnie występują w niewielkich grupkach.
Znaczenie Grzyb jadalny, przed użyciem należy go pozbawić śluzu.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate