Mimo iż obraz spotkał się z krytyką sobie współczesnych, był ważnym dziełem dla rozwoju kinematografii.
W 1934 został wydany kolejny zbiór wypowiedzi Pudwokina pod tytułem Aktor w filmie. Nie odniósł tak wielkiego sukcesu jak Reżyseria filmowa i scenopisarstwo, było to dzieło o znaczeniu lokalnym. Uwzględniając potrzeby zmiany w grze aktorskiej w związku z nastaniem ery kina dźwiękowego postulował doskonalenie warsztatu w oparciu o teorie Stanisławskiego. Pudowkin nie poprzestał na tym i publikował swoje wypowiedzi na temat teorii filmu do końca swojej kariery. Jego poglądy wywarły wpływ min. na brytyjskie kino dokumentalne oraz japońskie produkcje niezależne.
Radziecki aparat państwowy docenia reżysera odznaczając go w 1932 Orderem Lenina i Nagrodą Stalina. Pierwszym filmem dźwiękowym wyreżyserowanym przez Wsiewołoda Pudowkina, ze zdjęciami Anatolija Gołowni był Dezerter z 1933 kontynuujący eksperymenty z montażem. W roku 1935 Wsiewłod Pudowkin uczestniczył w wypadku samochodowym, w którym zginął jego wieloletni współpracownik, scenarzysta Natan Zarchi. W roku 1938 zrealizował wspólnie z Gołownią Zwycięstwo o tematyce lotniczej, nie jest to obraz zaliczany do udanych.